Jestem tylko człowiekiem. To, co mówię sobie wielokrotnie, że uważam, że powinniśmy naprawdę już. Nigdy nie mówić i jeszcze słyszę. Mój własny powód przywiązanie do głosowania, starając się zagłuszyć to, co wiem, ale nie chcę. Jest coś we mnie. Coś, co należy do mnie. Siła, siła, która próbuje zdominować mnie. Zostawiam go, więc jestem zmienia się coraz bardziej. Nie od razu, ale powoli, jeśli używam tylko myśli.
Nawet teraz znów to samo. Facet przede mną, koszula i krawat. Zaprojektowana w każdym szczególe. Ale czuję to. Jego starannie ukryte pot prawie smaku, bez względu na to ile dezodorant lubi również korzystać. Jest to nieprzyjemne i jeszcze jestem koncentrując się na. Za mną jest znacznie gorzej. Nie mogę nazwać to śmierdzi, bo to byłoby kłamstwo. Istnieje pokusa, by poddać się, że tak. W przeciwnym razie, może nie chcą, a nie tylko prawo może. Nie dziś.
Słaby piszczenie gotówki sprawia, że ścięgna w moich nerwów. Niefiltrowane, przenika i sprawia mi lizać w środku. Muszę mówić. Przyjazny wymiana słów, dzwonienie monety, odlicza jak Gentleman, centów. Powoli, wybredna, on wybiera miedzi. Dysk na ziemiach płyt w otwartej dłoni w kasie.
Drobne Gwoździe, delikatna skóra pod niebieskim drzenie żyły. Śledzę rękę, przewrócisz się do twarzy. Wyłącznie przez kilka sekund, w których ja powiesić na szyi. Otchłań, uwodzicielski, intrygujący i po prostu teraz nie mogę się oprzeć. Delikatna szyja, gładka skóra na policzkach. Blooming świeże i bez najmniejszych skazy. 20,22. Ile lat mogła być? Takie drobne usta, pokryte błyszczącą folią na skraju tylko. Oddech, który przechodzi tylko przez lekko rozchylonymi wargami out.
Moje oczy płoną. Światło łapie i zjada do niego. Nie ma światła tu, ale każdy rachunek odzwierciedlenie tysiąc razy bardziej nasilone. Moja niewyraźne widzenie, moje pulsuje serca i przemieszcza jakichkolwiek szumów z zewnątrz.
Będę być wszczęte, jeżdżąc i warczeć. Zdziwiony, ja gryźć wargę. Inne piękno za mną, którego opary już złapał mnie coś mówi. Nie słyszę go, nie pojąć i zrozumieć. Śledzę wzrok, a potem w końcu zrozumieć.
Kasjer, z gestem auffordernder, ręka ponownie otwarte. Muszę płacić. Teraz moja kolej. Teraz rozumiem. Dostanę rachunek z kieszeni. Nawet przed wprowadzeniem tam, nie wiedząc co się stanie. Teraz, środkiem do celu, drogę do zbawienia. Łapie go, niemal zbyt chciwi. Karne wygląd, który nadal wisi na mnie. Nie ważne, wysyłane bez sensu, ale z głębokim błękitem. Ona odrzuca ją w ręku. Mała zmiana, ja verfrachte z powrotem do kieszeni. Spróbuj, ale to nie działa.
Zimny wiatr, który wieje gorąco na skórze i chłodzi mnie przyjemnie. Ktoś wewnątrz upadł, spada przede mną i depcze monet, bezpośrednio do ziemi. I schylić i zebrać na nim.
A potem wybucha mój nos. Utwór, znakiem polowania. Strach, mogę spróbować wokół mnie.
Patrzę w górę. Tym razem z jasnym umysłem, ogranicza się do sygnałów ciała w sklepie. Przybysz winić za moim nieszczęściu. Trzyma broń w ręku, adresowana do przetargu kasjera. Wąż, ale tylko jostling i niecierpliwy, jest wycofywana i ukrywa się teraz. I to nie poradzę, muszę to zrobić.
I chwycić ręką chwycić broń i włącz go. Ból w kościach bronić, ale musi ustąpić jeszcze pękanie. Proponuję tylko nieznacznie i leci z powrotem. Wpływa na szkle z okien wskazuje, głowę i pluje krwią. Patrzy w górę, mylić, nawet bez orientacji. Rozpoznał mnie, spójrz mi w oczy na chwilę, a potem ucieka. Grzmiące kroki w celu usunięcia.
Teraz patrzę w szybę. Widzę własne odbicie, moje ego. I nadal jestem, ale już się rozpoczęła. Żółte oczy, groźny i nienaturalny ogień, spójrz na mnie również. Muszę się stąd wydostać. Muszę się stąd wydostać.
Ponadto, biegnę, ale nie widzą go. Jestem szybszy niż mogliby kiedykolwiek dostrzec. Drzwi, wejścia, okna i ściany. Wszyscy przechodzą przez w kolorze szarym. Wkrótce jestem na rzece. W ciągu następnych kilku minut leśnych.
"Jestem tylko człowiekiem." Mam zamiar powiedzieć to jeszcze raz. W ciągu trzech dni, kiedy Księżyc w pełni jest skończona. Ale teraz jestem wilkiem. Łza mięśni, złamania kości
