Ik ben ook maar een mens. Dat is wat ik mezelf herhaaldelijk vertellen dat geloof ik moet echt al. Ik heb nooit spreken over en toch kan ik het horen. Mijn eigen reden om zich vastklampen om te stemmen, proberen te overstemmen wat ik weet, maar niet willen. Er is iets in mij. Een iets dat hoort bij mij. Een kracht, een kracht die probeert te domineren mij. Ik laat het, dus ik ben verandert meer en meer. Niet meteen, maar langzaam, als ik alleen gebruik maken van een gedachte. [Meer in deze trant]
Werewolf verhalen
Het is mijn laatste avond. De laatste avond ga ik om te besteden aan deze aarde .... als persoon. Binnenkort zal alles veranderen. Zijn wetten en beperkingen, die ik wist niets meer belangrijk voor mij. Het moet gelukkig zijn en toch heb ik het gevoel dat het vervult me met ijskoud van binnen naar buiten. Angst. De ... ik heb. Niet gebeuren voor wat zal zijn. Omdat ik zijn zeer goed voorbereid. Het is de angst van wat ik ben. Wat ik daden te plegen. Al snel, en vanaf dat moment, elke maand op hetzelfde tijdstip een keer. [Meer in deze trant]
Ik ben kalm. Mijn gezicht uitdrukkingsloos, onbewogen. De ademhaling gelijkmatig. Maar in mij ... Dat is iets anders. Gelukkig ging dat niet naar mij. Vele jaren en onvermoeibare training hebben me de mogelijkheid om het te controleren.
Een gladgeschoren schedel, een zwart bomberjack en legerkistjes. De portier probeert niet te domineren. Hij duwt mij weg, herhaalde monotoon hetzelfde. Zijn baas had verboden hem aan mij toe te geven. Natuurlijk heeft hij das. [Meer in deze trant]
