Προσευχή Νύχτα (απελευθερωτική εικόνα)

Το καμπαναριό χτυπά δώδεκα. Αυτό είναι ο χαρακτήρας μου. Πετάγομαι στον τοίχο,
σταματά πάνω και κοιτάζω γύρω μου, αν δεν έχω τίποτα αγνοηθεί. The Ivy
νήματα γύρω από αυτή την εποχή σε φωτεινό πράσινο χρώμα. Όχι ότι με νοιάζει
θα. Κρύβεται πολύ καλά την παρουσία μου, αλλά αν κάποιος από τύχη
Θα εξετάσουμε εδώ. Φυσικά αυτό δεν γίνεται.
Έχετε φτάσει στην πόρτα. Πηγαίνετε ευλαβικά, με σκυμμένο το κεφάλι σε
ένα φίδι, βήμα προς βήμα, το ιερό της. Είστε το πνεύμα τους
Ο Θεός, που γιορτάζουν τη νύχτα σε ένα κοσμικό κόμμα, το δίκαιο εμπόριο. Πετάγομαι
κάτω και είμαι πιο γρήγορα από κάθε ένα από αυτά μπορούν να αναβοσβήνουν μόνο στο τέλος
το φίδι. Πίσω μου, επεκτείνεται περαιτέρω. Ένας αυξανόμενος αριθμός των γραμμών και
. Συνέχεια Δεν πέφτουν. Επίσης, έχω χαμηλώσει το κεφάλι μου. Δεν ευσεβής, αλλά σε
Προσδοκία. Επίσης, φοράω τα καφέ ρόμπες ότι το πρόσωπό μου και η
γαμώτο πρωτότυπο απόκρυψη.
Γαμώτο. Έτσι, κάποιος έχει μου τηλεφώνησε από τη δημιουργία μου. Απόψε θα
Ξέρω τι κρατά αυτόν τον Θεό μου. Είμαι έχουν παραβιαστεί από αυτόν είναι
την πίστη του; Οι αδελφοί μου φοβούνται ότι είναι αγίασμα, σταυρούς και της
αντιπρόσωπό του. Επίσης, έκανα σαν κι αυτούς. Κατά τη γνώμη μου απλά επαναστάτησε. Ι,
αιώνια ζωή, αλλά τη νύχτα βλασφημίας ήταν η πίστη του λαού
μπορεί να αλλάξει; Μια πεποίθηση ότι αυτή τη στιγμή δεν είχε περισσότερη δύναμη; Εγώ
είπε κάποιο από τα αδέλφια μου του έργου. Και, επίσης, το αποτέλεσμα αυτής της
Δίκη, ότι θα μάθουμε ποτέ. Πολλοί από αυτούς έζησαν για αιώνες πλέον
από μένα. Ποτέ δεν είχε αμφισβητηθεί ακόμη και στην πίστη. Αλλά ήταν διαφορετικά.
Αυτό που δεν είχα βιώσει ό, τι δεν μου αποδείξει ότι δεν ήξερα.
Ένα παιδί της εποχής μου, ως ο παλαιότερος απάντησαν στις ερωτήσεις μου, με μόνο. Σύντομα
Θα ήθελα να ξέρω. Ο καπνός από τον πόνο ή να περάσει το boundlessness
για να ανακαλύψει ότι προσποιήθηκα το μυαλό μου. Τι θα προτιμούσατε; Καταδίκη για το
Κακό; Τιμωρία για τους δαίμονες; Θα μπορούσα να ζήσουν με. Ή μάλλον, στην περίπτωσή μου
. Πεθαίνουν Διότι μόνο αυτό θα ήταν δίκαιο; Διάβολος στην κόλαση, οι άγγελοι στον ουρανό;
Αποδεκτό, αν δεν είναι αξιόπιστο.
Απαλά, ήμουν ώθησε από πίσω. Περιστρέφεται γύρω μου, τρομαγμένη. Αναμένεται ότι
Ένας μοναχός με ένα σωρό περιμένει για μένα. Το ιερό σταυρό στο χέρι του, να
να με στείλει σε αιώνια καταδίκη. Αλλά αυτό που είδα, ήταν
φιλικό μπλε μάτια και τα χαρακτηριστικά ειρηνική, γεμάτη εσωτερική ειρήνη, η οποία καθορίζει
πριν το έδειξε με ένα απλό νεύμα. Κοίταξα προς την κατεύθυνση που υποδεικνύεται
Κατεύθυνση και συνειδητοποίησαν το λάθος μου. Έχει δημιουργήσει ένα χάσμα. Στο μυαλό μου
χαθεί, είχα σταματήσει. Αμέσως έκλεισε ξανά και ανέβηκε η
τρία στάδια για την ευρεία εισροή δεδομένων. Και τότε στάθηκα στο πρώτο εμπόδιο.
Δίστασα μόνο δευτερόλεπτα και στη συνέχεια οδήγησε το πόδι μου πάνω από το όριο, καθώς και
Κάθε ένας μπροστά μου ήδη. Και όπως με τους άλλους ... δεν έγινε τίποτα.
Ένα πρώτο βήμα. Αλλά δεν είναι όλα. Είδα το δεξί χέρι του προκατόχου μου
βυθίζονται στον κάτοχο πέτρα που επρόκειτο να στεγάσει το δηλητήριο για το είδος μου. Και
Έκανα το ίδιο. Ένιωσα το κρύο υγρό στα άκρα των δακτύλων, όπως
βουτούσαν και έφερε το δάχτυλό μου στο μέτωπο, το στήθος και τους ώμους. Εγώ
περίμενε για τον πόνο που καίει μέσα που σκέφτονται της αμαρτίας
χρωματισμένο σώμα πρέπει να σταλούν στην κόλαση. Αλλά ακόμη και με το σταυρό, ήταν
και πάλι ... τίποτα.
Ένα χαμόγελο απλώθηκε σε όλο χείλη μου. Δεν θα μπορούσε να αποτρέψει το
Κυνόδοντες έλαμψε έξω, καθώς μοιράστηκε το μοναστήρι, και έστειλε μου
Όψεως και σκόπιμα προκλητική του Σωτήρος στο Σταυρό. Κανείς δεν το πρόσεξε.
Κανείς δεν με καταράστηκε και τιμωρείται. Τώρα ήμουν ακόμη πιο ενθουσιασμένοι για να δούμε τι ακόμα
θα συμβεί στη συνέχεια. Όπως και όλοι οι άλλοι, εγώ γονάτισε την άβολη
Holzverstrebung. Το λεπτό μαξιλάρι πάνω ήταν περισσότερο από μια ψευδαίσθηση
Ευκολία, καθώς ήταν λίγο πιο ευχάριστη. Αλλά ήμουν πρόθυμος να
πολύ περισσότερο πόνο να πάρει επάνω μου για να βρω τις απαντήσεις μου. Υπήρχε
ότι τίποτα εδώ.
Η Θεία Λειτουργία ξεκίνησε, όπως γιόρτασε άπειρες φορές ήδη ως μια ανθρώπινη
είχε. Μόνο τότε, είχα την ανταμοιβή των δικαίων και την τιμωρία των
Κακό σκέφτηκε. Επανέλαβα τη φράση προς τις πλέον ενδεδειγμένες περιοχές και
ανακάλυψε ότι ήταν μόνο ακριβώς αυτό. Λόγια, όχι περισσότερη. Κατάλαβα πώς
Διαδίδεται όλο και περισσότερο την απογοήτευση. Σχεδόν είχα ελπίσει. Ενώ είναι
οδυνηρή εξαφάνιση μου θα σήμαινε ότι θα ήταν δίκαιο ... απλά, ...
ήταν. Έτσι σκέφτηκα. Αλλά ήταν ακόμα ένα εμπόδιο για να υπερνικήσει.
Και τότε ήταν τελικά χρόνος. Ο ιερέας είπε ότι τα λόγια, έθεσε το κύπελλο
και το σώμα του στους αδελφούς του. Και πάλι θα παρατάσσονται έναν για να δώσετε το
να λάβουν ιερό χαρακτήρα της πίστης. Αποφοίτησα στο. Και εγώ
έλαβε το συμβολικό σώμα του Κυρίου. Δεν μπορούσα να το φάει. Αλλά
τοποθετήστε το στο στόμα μου αρκετό καιρό για να ανιχνεύσουν επιπτώσεις και αισθάνονται
να. Συνέβη ... τίποτα. Εγώ πραγματικά δεν περίμενα πια.
Το μόνο ερώτημα ήταν αυτό που ήμουν σε θέση να συνάψει τώρα. Δεν καταδικάστηκε;
Όπως καλωσορίζουμε όπως και κάθε φυσιολογικός άνθρωπος; Και παρόλο που έχω τόσα πολλά
Οι άνθρωποι είχαν σκοτωθεί και θα συνεχιστεί για αιώνες; Ή ήταν η
πολύ χειρότερα, ότι αυτή η πεποίθηση δεν είχε την εξουσία; Ανεξάρτητα από το ποια
Πλάσματα που έζησαν τη σωτηρία ή την καταδίκη τους;
Σε κάθε περίπτωση, δεν ήμουν από την κόλαση και όλα τα καλά που δεν θα
. Καταστρέψει Ήξερα τώρα. Το μόνο ερώτημα ήταν, τι να κάνω με αυτή τη γνώση
θα πρέπει να αρχίσει.
Καθόμουν ακόμα, πολύ καιρό μετά το κλείσιμο προσευχή ειπώθηκε και
οι μοναχοί συγκεντρώθηκαν πίσω από την εκκλησία. Όπως προηγουμένως, με την προηγούμενη
Άνω του σώματος τα χέρια διπλωμένα, μείωσε το κεφάλι του στην προσευχή. Σύντομα ήμουν
μόνο. Μόνος σε ένα μέρος από τη δημιουργία μου απειλή για μένα
δηλώθηκε.
"Ο γιος μου. Ήρθε η ώρα. Επίσης, θα πρέπει να πάτε τώρα. "Ο ιερέας στεκόταν στην
Διάδρομο και με κοίταξε. Δεν είχα προσέξει. Μοιραίο λάθος,
κάτι που δεν μπορούσε να μου συμβεί. Όχι σε έναν άνθρωπο. Σηκώθηκα από το
από το σκληρό ξύλο του Pew και ακολούθησε την πορεία. I προσκύνησε εν συντομία
ο ιερέας και ήθελε να γυρίσει μόνο για να αφήσει την εκκλησία όταν ήμουν
αλλά και πάλι σταμάτησε.
«Ο Θεός συγχωρεί τις αμαρτίες των ανδρών. Τι γίνεται με τους δαίμονες; Μπορεί ο διάβολος
το χρέος του να συγχωρεθούν; Ή έχει αιώνια καταδικασμένοι; "γλίστρησα
ακριβώς όπως αυτή έξω. Ήθελα να ακούσω τι είχε να πει.
Ήρθε κοντά μου και ζήτησε τις απόψεις μου χωρίς φόβο. Γνώριζε επίσης
δεν είναι αυτό που πραγματικά ήταν. "Ο Θεός δεν είναι καταδικασμένη. Οι μόνοι άνθρωποι που κάνουν. Και
έστω και κόλαση, τι κάνετε είναι αποκλειστικά δική τους απόφαση. Δίνει τη γέννηση
όχι μόνο η καταστροφική πράξη που στοχεύει αποκλειστικά στην ιδιοτέλεια, το κακό; Είναι
είναι μια ύπαρξη χωρίς να κάνει κακό, όπως μπορεί να ονομαστεί το κακό; Αυτό είναι
αλλά πολύ πραγματική με τη γωνία παρατήρησης δεν είναι; "
Έπρεπε να νεύμα, γιατί κατά κάποιο τρόπο χτύπησε την καρδιά του προβλήματος.
"Γιατί θέλεις να καταδικασμένος, ο γιος μου;" ρώτησε.
Έψαχνα για μια απάντηση, αναζητώντας τους λόγους, αλλά δεν βρήκαν τίποτα. "Κάποιος πρέπει να
είπε θα ήθελα. "Ήταν το μόνο που μπορώ να σκεφτώ.
«Και θέλετε να πιστέψουμε;" μια ναρκωμένη χαμόγελο στο πρόσωπό του.
Τράβηξα κάτω την κουκούλα και ας αιχμηρά δόντια σκύλου μου μεγαλώνουν έξω. "Πείτε
ιερέας μου όταν σε σκοτώσω, στους πρόποδες του βωμού σας και να πίνουν το αίμα σας,
Είμαι βέβαιος ότι ένας δαίμονας. Προκαλώ τη θέλησή του, μακέτα του
Πίστη. Και όμως δεν θα με τιμωρήσει; "
Ο ιερέας δεν συρρικνώνεται, δεν ήταν καν έκπληξη. Ένα γεγονός
από αυτό δεν θα πρέπει να είναι. "Κανείς δεν θα σας τιμωρήσει. Τουλάχιστον ο ίδιος ο Θεός.
Θα καταδικάσει σας μόνο. Θα συνεχίσουν να κρύβονται στη διάρκεια της νύχτας και σε
Μοναξιά των διαδρομών σας. Σε αιώνες ή χιλιετίες, αυτό θα
αφόρητη για τον εαυτό σας και να σας μιλούσαμε για την έκδοση από τον ήλιο. Είναι δική σας
Απόφαση. Επιλέξτε το δικό σας. "
"Γιατί δεν φοβούνται;" έκρυψα κυνοειδή δόντια μου και προσπάθησα πάλι
διαπερνούν το μυαλό του. Αλλά δεν λειτουργεί.
"Επειδή γνωρίζω, ο γιος μου. Και δεν είστε μόνοι. Σας είδα για την
Οι τοίχοι φαίνονται. Έχετε αμφιβολίες σας, αλλά μόνο η ελπίδα αισθάνθηκε
ότι θα σας τιμωρήσει. Υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο διασταυρώνονται μας. "
"Μιλάτε για την τύχη; Κάτω από αυτές απλά λόγια δεν πέφτω πάνω. "
"Και όμως είστε εδώ. Άποψη της εισόδου. "
Και το έκανα. Μπροστά από τους μοναχούς ήταν απλά. Οι κουκούλες είχαν
τραβιέται προς τα κάτω και τα αιχμηρά δόντια έλαμπαν στο φως της ύπαρξής μας. Το
ήταν βαμπίρ.
Ο ιερέας με άγγιξε στον ώμο. "Όπως είπα, είναι η απόφασή σας.
Έχουμε μόνο έναν κανόνα. Δεν μπορείτε να πιείτε το ανθρώπινο αίμα πια. "Ακόμα και η
Ιερέας δεν ήταν ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να αναγνωρίσει ως εμένα. "Αν αυτή είναι η απάντηση
Έχετε κάνει αναζήτηση, τότε θα παρελάσουν μαζί μας. Και εμείς μπορούμε να ζήσουμε με ειρήνη. Εμείς
δεν είναι δαίμονες, δεν καταράστηκε. Ίσως απλά το επόμενο βήμα σε μια
Εξέλιξη; Και έχουμε μια ψυχή, γνωρίζετε πολύ καλά τον εαυτό σας. Δεν είστε
γι 'αυτό έρχονται εδώ; Για να ζητήσει την εξαγορά; "
Ο ιερέας περπάτησε το παρελθόν μου και έδωσε τους μοναχούς στην είσοδο ενός χαρακτήρα. Αυτοί
εξαφανίστηκε. Λίγο πριν την έναρξη ο ιερέας γύρισε για μια ακόμη φορά.
"Δεν είστε ο πρώτος που θα έρθει εδώ. Και σίγουρα δεν είναι η τελευταία. Δεν
για κανένα λόγο οι εμπορικές εκθέσεις μας, που πραγματοποιήθηκε τη νύχτα. Αν έχετε αποφασίσει μαζί μας
παραμένουν, έτσι παίρνουμε από εσάς. Δίπλα από την εκκλησία είναι ένα μεγάλο κτίριο. Ελάτε
και εκεί θα συζητήσουμε οτιδήποτε άλλο. Είναι απόφασή σας. "Και τότε
Είναι απλά εξαφανίστηκε.
Γύρισα και κοίταξα γύρω από το βωμό. Είδε την εικόνα του ετοιμοθάνατου
πάνω στο σταυρό. Είχα έρθει ψάχνοντας για απαντήσεις εδώ. Παρασκευάσματα με
να υποβάλει στην τιμωρία αυτής της πίστης. Αλλά αντ 'αυτού, μου έδειξε ένα
Διέξοδος. Εγώ γονάτισε και έκανε το σημείο του σταυρού. Όταν εισάγω
επέστρεψα, ήξερα ήδη τι θα έκανα. Η απόφαση που είχα
που έχουν ήδη ληφθεί κατά τη διέλευση από τον τοίχο.